عالم ملكوت كه آن را عالم ارواح نامند . و ششم عالم برزخ ، اعنى برزخ بين الملك و الملكوت ، كه تعبير از آن بمثال مقيد كرده‌اند . و هفتم عالم ناسوت كه آن را شهود مطلق و عالم ملك گفته‌اند . و اين مراتب ششگانه يعنى اسماء و اعيان و جبروت و ملكوت و مثال و ملك تجليات وجود مطلقند كه اول ذكر شد . و كلام معجز نظام حضرت ملك علام جلت عظمته : إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ( 41 ) بر اثبات اين معنى شاهدى است تمام . و سالك در قوس صعود اين عوالم را سير كند . و هريك از مراتب مذكوره او را منزلى شود . و ارباب شهود كشف اين مراتب را اطوار سبعه گويند . اما سير سلاك - اول سير من الله است . اگرچه سير من الله سير كونى و خلقى است و فيض رحمانى ، كه در قوس نزول به حكم الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى ( 42 ) ، نسبت بعموم خلق و تمام موجودات مساوى بود و قهرا واقع شود . اما مقصود ما از ايراد آن التفات سالك است به وضع خلقت ، كه از كجا به كجا آمده و باز از كجا به كجا بايدش رفت . و اين مطلب جداگانه در قصيده‌اى بيان شده ( 43 ) . كن تعقل كآمدى از ملك اعيان تا شهود * بازگشت زين سفر تا منزل اسماستى و سالك داند كه بعد از تكميل شريعت و تلبس بقوالب صوالح اعمال صورت بروجه عظمت و تعظيم امر اللّه به حكم عبوديت و تكليف بشريت از ملك مجاز بايدش بار بست و رشته علائق جسمانى را بايد